ကရင္နီျပည္ ဒီးေမာ့ဆိုၿမိဳ႕နယ္ ထီးဖိုးကလိုးေက်းရြာအုပ္စုရိွ ထီးစဲေအာ္ဆည္ ေရတံတာမံကို တိုးခ်ဲ႕တည္ေဆာက္ရန္ INGO အဖြဲ႔အစည္းတခု ျဖစ္ေသာ Care ပံ့ပို႔ကူညီမႈျဖင့္ လယ္ယာဆည္ေျမာင္းဌာနႏွင့္ ေက်းရြာလူထုမ်ားက ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေနသည္။
၄င္းဆည္အား တို႔ခ်ဲ႕တည္ေဆာက္ရျခင္းမွာ လာမည့္ ႏွစ္တြင္ မိုးေရကို စနစ္တက် စုေဆာင္းသိုေလွာင္ထားႏိုင္ရန္ႏွင့္ ဆည္ေရသည္လည္း ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားအတြက္ အက်ဳိးရိွေစမည္ ျဖစ္ၿပီး ယခုႏွစ္အတြင္းတြင္ စီမံကိန္းအၿပီး ေဆာင္ရြက္သြားရန္ ရည္ရြယ္ထားျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ၀န္ထမ္းမ်ားႏွင့္ နီးစပ္သူ ေဒသခံရြာသားတဦးက ေျပာသည္။
၄င္းက “ဆည္ေရရဲ႕ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈက ရြာခုႏွစ္ရြာအေပၚ အက်ိဳးခံစားခြင့္ ရွိၿပီး လယ္ဧကေပါင္း နွစ္ေထာင္ေက်ာ္ကိုလည္း အက်ိဳးခံစားခြင့္ ရႏိုင္ပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။
ထီးစဲေအာ္ဆည္သည္ ယခင္က လူအင္အားျဖင့္သာ တူးေဖာ္ခဲ့သည့္အတြက္ ဆည္ေဘာင္တြင္ က်ဥ္း၍ နိမ့္သျဖင့္ မိုးေရမ်ား စနစ္တက် စုေဆာင္းထားမႈက အားနည္းျခင္းေၾကာင့္ လယ္ယာေျမကို စိုက္ပ်ဳိးရာမွာ ေရလုံေလာက္စြာ မရရိွႏိုင္ေၾကာင္း ေဒသခံေတာင္သူလယ္သမားတဦးက ေျပာသည္။
“ဆည္ကန္မွာ နကိုယ္ကတည္းက ေဘာင္ကလည္း က်ဥ္းတယ္။ ျမင့္ဖုိ႔ လိုတယ္။ က်ယ္ဖိုလည္း လိုတယ္။ ႏြားလွည္းႏွစ္စီး ဆုံရင္ေတာင္ သြားလို႔ မရဘူး။ ေရလည္း မလုံေလာက္ဘူး” ဟု သူက ေျပာသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ၄င္းထီးစဲေအာ္ဆည္သည္ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားအတြက္ အဆင္ေျပေစရန္ႏွင့္ မိုးေရမ်ားကို အခ်ိန္မွီ စုေဆာင္းထားႏိုင္ရန္ INGO အဖြဲ႔အစည္း Care မွ ေျမေကာ္စက္ျဖင့္ ဆည္ကို ျမင့္တင္ရာတြင္ စက္ယႏၱရားကို အသုံးျပဳလ်က္ရွိေၾကာင္း၊ ဤနည္းလမ္းျဖင့္ ေရကို လုံေလာက္စြာ စုေဆာင္းနုိင္မည္ ဆိုပါက လာမည့္ ႏွစ္မ်ားတြင္ ဆည္ေရသုံး လယ္ေျမမ်ားအတြက္ ေရအလုံအေလာက္ ရရိွႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။
Showing posts with label ကႏၱာရ၀တီတိုင္း(မ္). Show all posts
Showing posts with label ကႏၱာရ၀တီတိုင္း(မ္). Show all posts
Tuesday, 15 June 2010
လ်ပ္စစ္မီး မၾကာခဏ ပ်က္ျခင္းေၾကာင့္ စီးပြားေရး ကုန္သည္မ်ား အခက္ေတြ႔
ကရင္နီျပည္ ေဘာလခဲၿမိဳ႕တြင္ အခ်ိန္ျပည့္ လ်ပ္စစ္မီး ရရွိမည္ဟု ဆိုေသာ္လည္း မၾကာခဏ မီးပ်က္ျခင္းေၾကာင့္ စီးပြားေရးကုန္သည္မ်ား ယခုအခ်ိန္တြင္ မီးအခက္ေတြ႔ေနၾကပါသည္။
“၂၄ နာရီ မီးရၿပီဆိုေတာ့့ အရင္ကသုံးတဲ့ မိီးစက္ေတြကို တျခားၿမိဳ႕ကုိ ေစ်းေပါေပါနဲ႔ ေရာင္းလိုက္တယ္၊ ခုေတာ့ မီးကပုံမွန္ မလာျဖစ္ေတာ့ ေစ်းေရာင္းဖို႔က မီးကလိုတယ္ေလး” ဟု ေဘာလခဲၿမိဳ႕ေန ေဒသခံ စီးပြားေရးသမား တဦးကေျပာသည္။
၂၀၁၀ ႏွစ္ဆန္းပိုင္းမွ စတင္၍ ေဘာလခဲၿမိဳ႕သည္ လ်ပ္စစ္မီး ရရွိၿပီး မီးမရခင္တြင္ မီးစက္ႀကီးျဖင့္ တစ္ၿမိဳ႕လုံး အခ်ိန္ပိုင္း သုံးစြဲခဲ့ၾက၍ စီးပြားေရးသမားမ်ားမွာ ကိုယ္ပိုင္ မီးစက္ငယ္မ်ားျဖင့္ အသုံးျပဳခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
ကယားျပည္နယ္၏ ဒုတိယခရိုင္ ေဘာလခဲၿမိဳ႕သည္ ေလာပီတ ေရအားလွ်ပ္စစ္မွ ထုတ္လုပ္ေသာ လွ်ပ္စစ္မီးကို စတင္ရရွိခဲ့ၾကေသာ္လည္း ပုံမွန္လ်ပ္စစ္မီး မသုံးစြဲႏုိင္ေသးေၾကာင္း ေဒသခံတဦးက ေျပာသည္။
ေဒသခံျပည္သူမ်ားသည္ ၿမိဳ႕ႏွင့္အညီ ေခတ္မီလွ်ပ္စစ္ အသုံးအေဆာင္ပစၥည္မ်ား ၀ယ္ယူသုံးစြဲမႈမ်ား တိုးတက္လာသည္ဟုလည္း သိရသည္။
“၂၄ နာရီ မီးရၿပီဆိုေတာ့့ အရင္ကသုံးတဲ့ မိီးစက္ေတြကို တျခားၿမိဳ႕ကုိ ေစ်းေပါေပါနဲ႔ ေရာင္းလိုက္တယ္၊ ခုေတာ့ မီးကပုံမွန္ မလာျဖစ္ေတာ့ ေစ်းေရာင္းဖို႔က မီးကလိုတယ္ေလး” ဟု ေဘာလခဲၿမိဳ႕ေန ေဒသခံ စီးပြားေရးသမား တဦးကေျပာသည္။
၂၀၁၀ ႏွစ္ဆန္းပိုင္းမွ စတင္၍ ေဘာလခဲၿမိဳ႕သည္ လ်ပ္စစ္မီး ရရွိၿပီး မီးမရခင္တြင္ မီးစက္ႀကီးျဖင့္ တစ္ၿမိဳ႕လုံး အခ်ိန္ပိုင္း သုံးစြဲခဲ့ၾက၍ စီးပြားေရးသမားမ်ားမွာ ကိုယ္ပိုင္ မီးစက္ငယ္မ်ားျဖင့္ အသုံးျပဳခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
ကယားျပည္နယ္၏ ဒုတိယခရိုင္ ေဘာလခဲၿမိဳ႕သည္ ေလာပီတ ေရအားလွ်ပ္စစ္မွ ထုတ္လုပ္ေသာ လွ်ပ္စစ္မီးကို စတင္ရရွိခဲ့ၾကေသာ္လည္း ပုံမွန္လ်ပ္စစ္မီး မသုံးစြဲႏုိင္ေသးေၾကာင္း ေဒသခံတဦးက ေျပာသည္။
ေဒသခံျပည္သူမ်ားသည္ ၿမိဳ႕ႏွင့္အညီ ေခတ္မီလွ်ပ္စစ္ အသုံးအေဆာင္ပစၥည္မ်ား ၀ယ္ယူသုံးစြဲမႈမ်ား တိုးတက္လာသည္ဟုလည္း သိရသည္။
Friday, 11 June 2010
ေငြေၾကး ေကာက္ခံ၍ ႀကံ႕ခိုင္ေရးအဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ အတင္း၀င္ခိုင္း
ကရင္နီျပည္ လြိဳင္ေကာ္ႏွင့္ ဒီးေမာ့ဆိုၿမိဳ႕နယ္မွ အသက္ ၁၈ ႏွစ္ျပည့္ လူငယ္မ်ားႏွင့္ အိမ္ေထာင္ဦးစီးမ်ားအား ႀကံ႕ခိုင္ေရးအဖြဲ႔က ၄င္းတို႔ အဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ အတင္း၀င္ခိုင္းၿပီး အသင္း၀င္ကဒ္ ျပဳလုပ္ရန္ တဦးလွ်င္ က်ပ္ေငြ တစ္ေထာင္စီ ေတာင္းခံေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားက ေျပာသည္။
“ၿပီးခဲ့တာ လုပ္ၿပီးၿပီ။ ဒါမဲ့ ကဒ္ေတာ့ မေပးေသးဘူး။ အဖြဲ႔စည္းထဲ ၀င္ၿပီး အဖြဲ႔အစည္း တုိးတက္ျဖစ္ေျမာက္တဲ့ ႀကံ႕ခုိင္ေရး ျဖစ္ေအာင္ ပါ၀င္အားေပးၾကဖုိ႔ ကဒ္ျပားတခု လုပ္တယ္။ အဲဒါက ငါတုိ႔ကို တေထာင္ ေတာင္းတယ္” ဟု ႀကံ႕ခုိင္ေရးအဖြဲ႔ ၀င္ခဲ့ရသူ တဦးက ေျပာသည္။
ေဒသခံေက်းရြာသားမ်ားသည္ ႀကံ႕ခိုင္ေရးအဖြဲ႔၀င္အျဖစ္သို႔ ၀င္ေရာက္ျခင္းကို မႏွစ္သက္ၾကေသာ္လည္း အာဏာပိုင္မ်ား၏ အမိန္႔အရ လုပ္ေဆာင္ၾကရေၾကာင္း ဒီးေမာ့ဆုိၿမိဳ႕မွ ေဒသခံတဦးက ေျပာသည္။
သူက “မလုပ္ခ်င္တဲ့သူေတြ ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အကုန္လုပ္ရမယ္။ ဘယ္သူမွ မက်န္ရဘူး ဆိုၿပီးေတာ့ တစ္အိမ္ကို အိမ္ေထာင္ဦးစီးတစ္ေယာက္ အကုန္လုပ္ခိုင္းတယ္။ အိမ္တစ္အိမ္မွာ ေယာက်္ား မရွိရင္ မိန္းကေလး လုပ္ရတယ္” ဟု ေျပာသည္။
“သူတုိ႕ အေၾကာင္းလည္း မသိဘူး။ လုပ္ခိုင္းေတာ့ လုပ္လိုက္ရတာပဲ။ နည္းလမ္း မသိဘူး။ ႀကံ႕ခိုင္ေရးေတြက လြဳိင္ေကာ္တခ်ဳိ႕ ဒီးေမာ့ဆို တခ်ဳိ႕ ျဖစ္တယ္။ ေသးဆူလဲတို႔ဘက္လည္း ရြာတိုင္း ကဒ္ျပား လုပ္ခိုင္းတယ္” ဟု ၄င္းေဒသခံတဦးက ဆက္ေျပာသည္။
ေဒသခံရြာသားမ်ားအေနျဖင့္ ႀကံ႕ခိုင္ေရးအဖြဲ႔သို႔ ၀င္ေရာက္ႏိုင္ရန္ အာဏာပိုင္မ်ားက ေက်းရြာဥကၠဌမ်ားအား စည္းရုံးၿပီး ဖိအားေပးေနျခင္းျဖစ္သည္။
ေဒသခံရြာသားမ်ားသည္ မိမိစား၀တ္ေနေရးႏွင့္ ဘ၀ေနထိုင္မႈလုံၿခံဳေစရန္ လူႀကီးမ်ား၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ကို မလြန္ဆန္ႏိုင္ေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားကေျပာသည္။
“ျပည္ပက အားလုံးလည္း ဒီ ၂၀၁၀ကို စိတ္၀င္စားၾကသလို ျပည္တြင္းက လူထုေတြကေတာ့ စိတ္၀င္စားဖို႔ ေနေနသာသာ မထူးျခားတဲ့ အစီအစဥ္ပဲမို႔ စိတ္၀င္စားေနလဲ အပိုပဲ ဆိုတဲ့ စိတ္ေတြနဲ႔ပဲ ဥပကၡာ ျပဳထားၾကတာ မ်ားတယ္” ဟု လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕ခံ လူငယ္တဦးက ေျပာသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္လတြင္ လြိဳင္ေကာ္ႏွင့္ ဒီးေမာ့ဆိုၿမိဳ႕နယ္မွ လူငယ္မ်ားသည္ ႀကံ႕ခိုင္ေရး အဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းၿပီး ေက်းရြာတိုင္းရိွ လူထုမ်ားအား သြားေရာက္စည္းရုံးခဲ့သည္ဟု သိရသည္။
“ၿပီးခဲ့တာ လုပ္ၿပီးၿပီ။ ဒါမဲ့ ကဒ္ေတာ့ မေပးေသးဘူး။ အဖြဲ႔စည္းထဲ ၀င္ၿပီး အဖြဲ႔အစည္း တုိးတက္ျဖစ္ေျမာက္တဲ့ ႀကံ႕ခုိင္ေရး ျဖစ္ေအာင္ ပါ၀င္အားေပးၾကဖုိ႔ ကဒ္ျပားတခု လုပ္တယ္။ အဲဒါက ငါတုိ႔ကို တေထာင္ ေတာင္းတယ္” ဟု ႀကံ႕ခုိင္ေရးအဖြဲ႔ ၀င္ခဲ့ရသူ တဦးက ေျပာသည္။
ေဒသခံေက်းရြာသားမ်ားသည္ ႀကံ႕ခိုင္ေရးအဖြဲ႔၀င္အျဖစ္သို႔ ၀င္ေရာက္ျခင္းကို မႏွစ္သက္ၾကေသာ္လည္း အာဏာပိုင္မ်ား၏ အမိန္႔အရ လုပ္ေဆာင္ၾကရေၾကာင္း ဒီးေမာ့ဆုိၿမိဳ႕မွ ေဒသခံတဦးက ေျပာသည္။
သူက “မလုပ္ခ်င္တဲ့သူေတြ ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အကုန္လုပ္ရမယ္။ ဘယ္သူမွ မက်န္ရဘူး ဆိုၿပီးေတာ့ တစ္အိမ္ကို အိမ္ေထာင္ဦးစီးတစ္ေယာက္ အကုန္လုပ္ခိုင္းတယ္။ အိမ္တစ္အိမ္မွာ ေယာက်္ား မရွိရင္ မိန္းကေလး လုပ္ရတယ္” ဟု ေျပာသည္။
“သူတုိ႕ အေၾကာင္းလည္း မသိဘူး။ လုပ္ခိုင္းေတာ့ လုပ္လိုက္ရတာပဲ။ နည္းလမ္း မသိဘူး။ ႀကံ႕ခိုင္ေရးေတြက လြဳိင္ေကာ္တခ်ဳိ႕ ဒီးေမာ့ဆို တခ်ဳိ႕ ျဖစ္တယ္။ ေသးဆူလဲတို႔ဘက္လည္း ရြာတိုင္း ကဒ္ျပား လုပ္ခိုင္းတယ္” ဟု ၄င္းေဒသခံတဦးက ဆက္ေျပာသည္။
ေဒသခံရြာသားမ်ားအေနျဖင့္ ႀကံ႕ခိုင္ေရးအဖြဲ႔သို႔ ၀င္ေရာက္ႏိုင္ရန္ အာဏာပိုင္မ်ားက ေက်းရြာဥကၠဌမ်ားအား စည္းရုံးၿပီး ဖိအားေပးေနျခင္းျဖစ္သည္။
ေဒသခံရြာသားမ်ားသည္ မိမိစား၀တ္ေနေရးႏွင့္ ဘ၀ေနထိုင္မႈလုံၿခံဳေစရန္ လူႀကီးမ်ား၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ကို မလြန္ဆန္ႏိုင္ေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားကေျပာသည္။
“ျပည္ပက အားလုံးလည္း ဒီ ၂၀၁၀ကို စိတ္၀င္စားၾကသလို ျပည္တြင္းက လူထုေတြကေတာ့ စိတ္၀င္စားဖို႔ ေနေနသာသာ မထူးျခားတဲ့ အစီအစဥ္ပဲမို႔ စိတ္၀င္စားေနလဲ အပိုပဲ ဆိုတဲ့ စိတ္ေတြနဲ႔ပဲ ဥပကၡာ ျပဳထားၾကတာ မ်ားတယ္” ဟု လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕ခံ လူငယ္တဦးက ေျပာသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္လတြင္ လြိဳင္ေကာ္ႏွင့္ ဒီးေမာ့ဆိုၿမိဳ႕နယ္မွ လူငယ္မ်ားသည္ ႀကံ႕ခိုင္ေရး အဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းၿပီး ေက်းရြာတိုင္းရိွ လူထုမ်ားအား သြားေရာက္စည္းရုံးခဲ့သည္ဟု သိရသည္။
Monday, 31 May 2010
ကရင္နီေတာ္လွန္ေရး ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ယေန႔မနက္ ကြယ္လြန္အနိစၥေရာက္
ကရင္နီေတာ္လွန္ေရးေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ မန္းေအာင္သန္းေလးသည္ ယေန႔ မနက္ ထုိင္းစံေတာ္ခ်ိန္ ၅း၃၀ ခြဲ အခ်ိန္တြင္ လူႀကီးေရာဂါျဖင့္ မဲ့ေဟာင္ေဆာင္ ေဆးရံုတြင္ ကြယ္လြန္အနိစၥေရာက္သြားေၾကာင္း သားျဖစ္သူ ေစာ္ခဲရုိက ေျပာပါသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ “အဆုတ္က သိပ္အားမရွိဘူးေလ ေျပာရမယ္ဆုိရင္ လူအုိေရာဂါ ေပါ့ေနာ္ အားမရွိတာနဲ႔ မစားတာနဲ႔ အဲလုိမ်ိဳး ဆံုးတယ္” ဟု ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ ဒုတိယေျမာက္သားျဖစ္သူ ေစာ္ခဲရုိက ေျပာပါသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ မန္းေအာင္သန္းေလးသည္ ၁၉၉၂ မွ ၉၆ အထိ ပထမအႀကိမ္ ႏွင့္ ၂၀၀၁ မွ ၂၀၀၅ ထိ ဒုတိယ အႀကိမ္ျဖစ္ ႏွစ္ႀကိမ္ဆက္တိုက္ ကရင္နီအမ်ိဳးသားတိုးတက္ေရးပါတီ ေကအဲန္ပီပီ၏ ဥကၠဌ အျဖစ္တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္မန္းေအာင္သန္းေလး
ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ ခုခံေတာ္လွန္ေရး တေလွ်ာက္တြင္ မဟာမိတ္ ေခါင္းေဆာင္ ေျမာက္မ်ားစြာႏွင့္ လက္တြဲလုပ္ခဲ့ ဖူးသလုိ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားႏွင့္ ဒီမုိကေရစီအင္အားစု ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္လည္း လက္တြဲခဲ့ဖူးသည္။
“က်ေနာ္တုိ႔ ဒီလုိ ရင့္က်က္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္တေယာက္ ေနာက္ အစဥ္အလာ ရွိတဲ့ေခါင္းေဆာင္တေယာက္ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေတာ္လွန္ေရး စတင္တဲ့ အခ်ိန္ကတည္းက ပါလာတဲ့ အေတြ႔အႀကံဳ ရင့္က်က္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ တေယာက္ အေနနဲ႔ ေနာက္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ကရင္နီ သမုိင္းေၾကာင္း ေပၚမွာ မားမားမတ္မတ္ ရပ္တည္ၿပီးေတာ့ တစုိက္မတ္မတ္ တတ္ႏိုင္တဲ့ ဖက္ကေန ဦးေဆာင္ဦးရြက္ ျပဳလာတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ ေခါင္းေဆာင္ တေယာက္ ဒီလုိဆံုးပါးသြားတဲ့ အေပၚမွာေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ကရင္နီအမ်ိဳးသား ခုခံေတာ္လွန္ေရး တခုတည္းတင္ မဟုတ္ဘူး ကရင္နီအမ်ိဳးသား တရပ္လံုး အေနနဲ႔ေတာ့ ေၾကကြဲ ၀မ္းနည္းးစရာ ျဖစ္သလုိပဲ က်ေနာ္တုိ႔အတြက္ ဆံုးရႈံးမႈ တရပ္လည္းျဖစ္တယ္” ေကအဲန္ပီပီမွ အတြင္းေရးမွဴး ၁ ခူဦးရယ္က ေျပာပါသည္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္သည္ ကရင္နီအမ်ိဳးသား ခုခံေတာ္လွန္ေရး စတင္ခဲ့သည့္ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ (၈) ရက္ေန႔မွစ၍ ယေန႔ ေမလ ၃၁ရက္ေန႔ မိမိ ကြယ္လြန္သည့္ေန႔အထိ ကရင္နီျပည္ တိုင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ိဳးအတြက္ က်ရာတာ၀န္မွ စြမ္းစြမ္းတမန္ ထန္းေဆာင္ခဲ့ေသာ “ေတာ္လွန္ေရး ေခါင္းေဆာင္ႀကီး”ဟု ေကအဲန္ပီပီမွ အသိမွတ္ျပဳခဲ့သည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ မန္းေအာင္သန္းေလး ကြယ္လြန္ခ်ိန္တြင္ အသက္ ၈၁ ႏွစ္ ျဖစ္ၿပီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္၏ ရုပ္ကလပ္ကို မိသားစုမ်ားေနထုိင္ရာ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ တေနရာတြင္ျမဳပ္ႏွံသၿဂိဳၤလ္မည္ ဟုသိရသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ “အဆုတ္က သိပ္အားမရွိဘူးေလ ေျပာရမယ္ဆုိရင္ လူအုိေရာဂါ ေပါ့ေနာ္ အားမရွိတာနဲ႔ မစားတာနဲ႔ အဲလုိမ်ိဳး ဆံုးတယ္” ဟု ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ ဒုတိယေျမာက္သားျဖစ္သူ ေစာ္ခဲရုိက ေျပာပါသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ မန္းေအာင္သန္းေလးသည္ ၁၉၉၂ မွ ၉၆ အထိ ပထမအႀကိမ္ ႏွင့္ ၂၀၀၁ မွ ၂၀၀၅ ထိ ဒုတိယ အႀကိမ္ျဖစ္ ႏွစ္ႀကိမ္ဆက္တိုက္ ကရင္နီအမ်ိဳးသားတိုးတက္ေရးပါတီ ေကအဲန္ပီပီ၏ ဥကၠဌ အျဖစ္တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္မန္းေအာင္သန္းေလး
ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ ခုခံေတာ္လွန္ေရး တေလွ်ာက္တြင္ မဟာမိတ္ ေခါင္းေဆာင္ ေျမာက္မ်ားစြာႏွင့္ လက္တြဲလုပ္ခဲ့ ဖူးသလုိ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားႏွင့္ ဒီမုိကေရစီအင္အားစု ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္လည္း လက္တြဲခဲ့ဖူးသည္။
“က်ေနာ္တုိ႔ ဒီလုိ ရင့္က်က္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္တေယာက္ ေနာက္ အစဥ္အလာ ရွိတဲ့ေခါင္းေဆာင္တေယာက္ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေတာ္လွန္ေရး စတင္တဲ့ အခ်ိန္ကတည္းက ပါလာတဲ့ အေတြ႔အႀကံဳ ရင့္က်က္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ တေယာက္ အေနနဲ႔ ေနာက္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ကရင္နီ သမုိင္းေၾကာင္း ေပၚမွာ မားမားမတ္မတ္ ရပ္တည္ၿပီးေတာ့ တစုိက္မတ္မတ္ တတ္ႏိုင္တဲ့ ဖက္ကေန ဦးေဆာင္ဦးရြက္ ျပဳလာတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ ေခါင္းေဆာင္ တေယာက္ ဒီလုိဆံုးပါးသြားတဲ့ အေပၚမွာေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ကရင္နီအမ်ိဳးသား ခုခံေတာ္လွန္ေရး တခုတည္းတင္ မဟုတ္ဘူး ကရင္နီအမ်ိဳးသား တရပ္လံုး အေနနဲ႔ေတာ့ ေၾကကြဲ ၀မ္းနည္းးစရာ ျဖစ္သလုိပဲ က်ေနာ္တုိ႔အတြက္ ဆံုးရႈံးမႈ တရပ္လည္းျဖစ္တယ္” ေကအဲန္ပီပီမွ အတြင္းေရးမွဴး ၁ ခူဦးရယ္က ေျပာပါသည္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္သည္ ကရင္နီအမ်ိဳးသား ခုခံေတာ္လွန္ေရး စတင္ခဲ့သည့္ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ (၈) ရက္ေန႔မွစ၍ ယေန႔ ေမလ ၃၁ရက္ေန႔ မိမိ ကြယ္လြန္သည့္ေန႔အထိ ကရင္နီျပည္ တိုင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ိဳးအတြက္ က်ရာတာ၀န္မွ စြမ္းစြမ္းတမန္ ထန္းေဆာင္ခဲ့ေသာ “ေတာ္လွန္ေရး ေခါင္းေဆာင္ႀကီး”ဟု ေကအဲန္ပီပီမွ အသိမွတ္ျပဳခဲ့သည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ မန္းေအာင္သန္းေလး ကြယ္လြန္ခ်ိန္တြင္ အသက္ ၈၁ ႏွစ္ ျဖစ္ၿပီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္၏ ရုပ္ကလပ္ကို မိသားစုမ်ားေနထုိင္ရာ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ တေနရာတြင္ျမဳပ္ႏွံသၿဂိဳၤလ္မည္ ဟုသိရသည္။
Saturday, 29 May 2010
မီးသြယ္တန္းရန္ ေငြေၾကး မေပးေဆာင္ႏုိင္သည့္အတြက္ ျပည္သူမ်ား စိတ္ပ်က္ေန
ကရင္နီျပည္ လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕တြင္ စစ္အစိုးရမွ မီးမ်ား သြယ္တန္းေပးမည္ဟု ကတိေပးေသာ္လည္း ေငြေၾကး မေပးေဆာင္ႏုိင္သည့္အတြက္ ျပည္သူမ်ား စိတ္ပ်က္ေနၾကသည္။
“သူတုိ႔ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ဆင္းရဲမယ္။ တခ်ိဳ႕ေတာ့ မ်က္ရည္က်မွာပဲ။ ပင္ပင္ပန္းပန္း ရွာထားၿပီး ေပးထားၿပီးၿပီ။ မီးရေတာ့မယ္လုိ႔ စိတ္အားတင္းထားၾကတယ္။ ဒါေတြဒါေတြ လုိတယ္လုိ႔ တဆင့္ၿပီးတဆင့္ ထပ္ေတာင္းလာေတာ့ လူတုိင္းက ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲ” ဟု လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕ခံတဦးက ေျပာပါသည္။
ဓါတ္တုိင္မ်ားကို လြိဳင္ေကာ္ေက်ာင္းသား အားကစားကြင္းမွ ေဒါကလုိးခူေက်းရြာအထိ သြယ္တန္းမည္ ျဖစ္သည့္အတြက္ မီးတုိင္ေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္ လုိအပ္မည္ ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ ရြာသားမ်ားသည္ မီးရေတာ့မည္ ျဖစ္သည့္အတြက္ မီးတုိင္ခ ေပးေဆာင္ရန္ စိတ္အားထက္သန္ ေနသည္။ သုိ႔ေသာ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ မီးႀကိဳးခ၊ မီးတပ္ဆင္ခ စသည့္ ေငြမ်ားကို မေပးေဆာင္ႏုိင္သည့္အတြက္ ရြာသားမ်ား စိတ္ပ်က္ေန ၾကရျခင္း ျဖစ္သည္။
“၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ဆိုင္မယ္ ထင္တယ္။ ခါတိုင္းဆို ရြာေတြက ၿမိဳ႕နဲ႔ နီးလဲမရ၊ ေဝးလည္းမရ၊ အခုက ၿမိဳ႕ငယ္ျဖစ္ေစ၊ ၿမိဳ႕ႀကီးျဖစ္ေစ အကုန္လံုး ေပးတယ္” ဟု လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕ ခ်ိကယ္ ရပ္ကြက္မွ ေဒသခံတဦးက ေျပာသည္။
လြန္ခဲ့သည့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္တြင္ ခ်ိကယ္ေက်းရြာအုပ္စုႏွင့္ ေဒါကလုိးခူေက်းရြာအတြက္ မီးတုိင္မ်ား ေထာင္ခဲ့ရာ မီးတုိင္ တတိုင္ကို က်ပ္တသိန္း ႏွစ္ေသာင္း (၁၂၀၀၀၀) ေပးေဆာင္ခဲ့ေသာ္လည္း ယခုခ်ိန္ထိ မီးမရေသးေၾကာင္း သိရသည္။
မီးတုိင္မ်ား ေထာင္ထားၿပီးေသာ္လည္း မီးႀကိဳးမ်ားကို ယခုအခ်ိန္ထိ မဆြဲေပးသည့္အျပင္ မီးလင္းရန္ မီတာေဘာက္ ထားရွိႏုိင္သည့္ အိမ္မ်ားကုိသာ မီးရမည္ ျဖစ္၍ မီတာေဘာက္ခ မေဆာင္ႏိုင္သည့္ အိမ္မ်ားသည္ ယခုခ်ိန္ထိ အခက္ႀကံဳေနရသည္ဟု ေဒသခံမ်ားက ေျပာပါသည္။
“သူတုိ႔ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ဆင္းရဲမယ္။ တခ်ိဳ႕ေတာ့ မ်က္ရည္က်မွာပဲ။ ပင္ပင္ပန္းပန္း ရွာထားၿပီး ေပးထားၿပီးၿပီ။ မီးရေတာ့မယ္လုိ႔ စိတ္အားတင္းထားၾကတယ္။ ဒါေတြဒါေတြ လုိတယ္လုိ႔ တဆင့္ၿပီးတဆင့္ ထပ္ေတာင္းလာေတာ့ လူတုိင္းက ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲ” ဟု လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕ခံတဦးက ေျပာပါသည္။
ဓါတ္တုိင္မ်ားကို လြိဳင္ေကာ္ေက်ာင္းသား အားကစားကြင္းမွ ေဒါကလုိးခူေက်းရြာအထိ သြယ္တန္းမည္ ျဖစ္သည့္အတြက္ မီးတုိင္ေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္ လုိအပ္မည္ ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ ရြာသားမ်ားသည္ မီးရေတာ့မည္ ျဖစ္သည့္အတြက္ မီးတုိင္ခ ေပးေဆာင္ရန္ စိတ္အားထက္သန္ ေနသည္။ သုိ႔ေသာ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ မီးႀကိဳးခ၊ မီးတပ္ဆင္ခ စသည့္ ေငြမ်ားကို မေပးေဆာင္ႏုိင္သည့္အတြက္ ရြာသားမ်ား စိတ္ပ်က္ေန ၾကရျခင္း ျဖစ္သည္။
“၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ဆိုင္မယ္ ထင္တယ္။ ခါတိုင္းဆို ရြာေတြက ၿမိဳ႕နဲ႔ နီးလဲမရ၊ ေဝးလည္းမရ၊ အခုက ၿမိဳ႕ငယ္ျဖစ္ေစ၊ ၿမိဳ႕ႀကီးျဖစ္ေစ အကုန္လံုး ေပးတယ္” ဟု လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕ ခ်ိကယ္ ရပ္ကြက္မွ ေဒသခံတဦးက ေျပာသည္။
လြန္ခဲ့သည့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္တြင္ ခ်ိကယ္ေက်းရြာအုပ္စုႏွင့္ ေဒါကလုိးခူေက်းရြာအတြက္ မီးတုိင္မ်ား ေထာင္ခဲ့ရာ မီးတုိင္ တတိုင္ကို က်ပ္တသိန္း ႏွစ္ေသာင္း (၁၂၀၀၀၀) ေပးေဆာင္ခဲ့ေသာ္လည္း ယခုခ်ိန္ထိ မီးမရေသးေၾကာင္း သိရသည္။
မီးတုိင္မ်ား ေထာင္ထားၿပီးေသာ္လည္း မီးႀကိဳးမ်ားကို ယခုအခ်ိန္ထိ မဆြဲေပးသည့္အျပင္ မီးလင္းရန္ မီတာေဘာက္ ထားရွိႏုိင္သည့္ အိမ္မ်ားကုိသာ မီးရမည္ ျဖစ္၍ မီတာေဘာက္ခ မေဆာင္ႏိုင္သည့္ အိမ္မ်ားသည္ ယခုခ်ိန္ထိ အခက္ႀကံဳေနရသည္ဟု ေဒသခံမ်ားက ေျပာပါသည္။
လူထု ေျမယာမ်ားကို သိမ္းဆည္း၍ အစိုးရအမႈထမ္းမ်ားထံ ျပန္လည္ေရာင္းခ်
မတရား သိမ္းဆည္းျခင္း ခံထားရသည့္ ေျမယာမ်ားကို ကရင္နီျပည္ လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕တြင္ တာ၀န္က်ေနေသာ အစိုးရအမႈထမ္းမ်ားထံ ျပန္လည္ေရာင္းခ်ေနေၾကာင္း သိရသည္။
“ၿမိဳ႕ထဲမွာ ေနတဲ့ လူနဲ႔ ျပန္ေရာင္းေပးတယ္။ သီးသန္႔ ေနတဲ့ လူေတြ၊ အဆင္မေျပတဲ့ လူေတြလည္း သြားေနၾကတယ္။ အစုိးရ၀န္ထမ္းေတြပဲ ရံုးမွာ အလုပ္လုပ္တဲ့ သူေတြပဲ” ဟု လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕ခံတဦးက ေျပာသည္။
ထိုေျမေနရာသည္ လြိဳင္ေကာ္ေလယာဥ္ကြင္းေရွ႕ရွိ ရဲေဘာ္ဒုကိၡတမ်ားႏွင့္ စစ္မႈထမ္းၿပီး က်ဆံုးသြားသည့္ ရဲေဘာ္မ်ား၏ အိမ္ယာေျမေနရာလြတ္မ်ားကို ဒကစမွဴးက ၿမိဳ႕ေပၚေနလူတန္းစားမ်ားႏွင့္ အစိုးရအမႈထန္းမ်ားထံ ျပန္လွည္ေရာင္းခ်ျခင္း ျဖစ္သည္။
အစိုးရဌာနမ်ားမွ ၀န္ထန္းမ်ားကို သိမ္းဆည္းထားေသာ ေျမယာ တဧကကို ၅ သိန္းျဖင့္ ေရာင္းခ်ေပးသည္။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္တြင္ ခ်ိကယ္ေက်းရြာမွ လူထုအခ်ိဳ႕ ပုိင္ဆုိင္ထားသည့္ ေျမေနရာ ႏွစ္ခုကို စစ္အစိုးရက သိမ္းပိုက္လုိက္ၿပီး ပုိင္ရွင္အခ်ိဳ႕က ေလွ်ာ္ေၾကး အနည္းငယ္ ျပန္ရေသာ္လည္း တခ်ိဳ႕မွာ ေလွ်ာ္ေၾကးမရခဲ့ပါ။
ထုိေနရာမွ ေျမဧက ၈၀၀ ခန္႔ ရွိသည့္ ကြန္ျပဴတာ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းေဆာင္ႏွင့္ က်ဆံုးသြားသည့္ ရဲေဘာ္မ်ား၏ က်န္ရစ္သူ သားမယားမ်ား၊ ရဲေဘာ္ ဒုကၡိတမ်ားႏွင့္ စစ္မႈထမ္းေဟာင္းမ်ားအတြက္ သိမ္းပိုက္ထားသည့္ ေျမေနရာ ျဖစ္သည္။
“ၿမိဳ႕ထဲမွာ ေနတဲ့ လူနဲ႔ ျပန္ေရာင္းေပးတယ္။ သီးသန္႔ ေနတဲ့ လူေတြ၊ အဆင္မေျပတဲ့ လူေတြလည္း သြားေနၾကတယ္။ အစုိးရ၀န္ထမ္းေတြပဲ ရံုးမွာ အလုပ္လုပ္တဲ့ သူေတြပဲ” ဟု လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕ခံတဦးက ေျပာသည္။
ထိုေျမေနရာသည္ လြိဳင္ေကာ္ေလယာဥ္ကြင္းေရွ႕ရွိ ရဲေဘာ္ဒုကိၡတမ်ားႏွင့္ စစ္မႈထမ္းၿပီး က်ဆံုးသြားသည့္ ရဲေဘာ္မ်ား၏ အိမ္ယာေျမေနရာလြတ္မ်ားကို ဒကစမွဴးက ၿမိဳ႕ေပၚေနလူတန္းစားမ်ားႏွင့္ အစိုးရအမႈထန္းမ်ားထံ ျပန္လွည္ေရာင္းခ်ျခင္း ျဖစ္သည္။
အစိုးရဌာနမ်ားမွ ၀န္ထန္းမ်ားကို သိမ္းဆည္းထားေသာ ေျမယာ တဧကကို ၅ သိန္းျဖင့္ ေရာင္းခ်ေပးသည္။
၂၀၀၈ ခုႏွစ္တြင္ ခ်ိကယ္ေက်းရြာမွ လူထုအခ်ိဳ႕ ပုိင္ဆုိင္ထားသည့္ ေျမေနရာ ႏွစ္ခုကို စစ္အစိုးရက သိမ္းပိုက္လုိက္ၿပီး ပုိင္ရွင္အခ်ိဳ႕က ေလွ်ာ္ေၾကး အနည္းငယ္ ျပန္ရေသာ္လည္း တခ်ိဳ႕မွာ ေလွ်ာ္ေၾကးမရခဲ့ပါ။
ထုိေနရာမွ ေျမဧက ၈၀၀ ခန္႔ ရွိသည့္ ကြန္ျပဴတာ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းေဆာင္ႏွင့္ က်ဆံုးသြားသည့္ ရဲေဘာ္မ်ား၏ က်န္ရစ္သူ သားမယားမ်ား၊ ရဲေဘာ္ ဒုကၡိတမ်ားႏွင့္ စစ္မႈထမ္းေဟာင္းမ်ားအတြက္ သိမ္းပိုက္ထားသည့္ ေျမေနရာ ျဖစ္သည္။
Wednesday, 26 May 2010
ကရင္နီျပည္တြင္းမွ IDP ၃၀ေက်ာ္ ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ထပ္မံေရာက္ရွိ
ကရင္နီျပည္ ရွားေတာၿမိဳ႕နယ္အတြင္းမွ ရြာပုန္းရြာေရွာင္IDP ၃၃ ဦးတို႔သည္ ျမန္မာစစ္အစိုးရ တပ္မ်ား၏ ဖိႏိွပ္မႈမ်ားေၾကာင့္ဟုဆို၍ ယခုလ ပထမပတ္အတြင္းက ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ ရိွ ကရင္နီဒုကၡသည္စခန္းသို႔ ထြက္ေျပးေရာက္ရိွလာခဲ့ၾကသည္။
ရွားေတာၿမိဳ႕နယ္ ေဒါတေနာင္းႏွင့္ ေဒါမူးလဲေက်းရြာမွ ယင္းရြာသူရြာသားမ်ားသည္ ၎တို႔ ေက်းရြာအနီးရိွ တပ္စြဲထားေသာ စစ္အစိုးရတပ္မ်ား၏ တပ္စခန္းအတြက္ လုပ္အားေပး ေစခိုင္းမႈ၊ စစ္ေၾကာင္း၌ လမ္းျပအျဖစ္ အသုံးျပဳမႈႏွင့္ မတရား ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္မႈမ်ားေၾကာင့္ ထြက္ေျပးလာရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ဆိုၾကသည္။
ထြက္ေျပးလာသူမ်ားအနက္ စစ္အစိုးရတပ္မ်ား၏ ႏွိပ္စက္မႈမ်ားအား ခံခဲ့ရေသာ ရြာသားတဦးက “စစ္တပ္ေတြက က်ေနာ္တို႔ကို လုပ္အားခ မေပးပဲ သူတို႔အတြက္ အလုပ္လုပ္ခိုင္း တယ္။ သူတို႔ စစ္ေၾကာင္းမွာလည္း က်ေနာ္တို႔ကို လမ္းျပအျဖစ္ အသုံးျပဳခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တို႔ကို အေရွ႕မွာ အတင္း သြားခိုင္းၿပီး အေနာက္မွာ ေသနတ္နဲ႔ ခ်ိန္ထားတယ္။ ဘယ္ အခ်ိန္မွာ ဘယ္ေနရာမွ ေသရမွာလဲဆိုတာ က်ေနာ္တို႔က ေၾကာက္ေနရတယ္။ အဲဒါ နယ္စပ္ကို ထြက္လာဖို႔ ဆုံးျဖတ္လိုက္တာ” ဟု ေျပာသည္။
စစ္အစိုးရတပ္မ်ားသည္ ေဒသခံေက်းရြာမ်ားထဲသို႔ မၾကာခဏ ကင္းလွည့္လာေလ့ရိွၿပီး ရြာသူရြာသားမ်ားအား ကရင္နီေတာ္လွန္ေရး တပ္ဖြဲ႔ႏွင့္ ဆက္သြယ္မႈ ျပဳလုပ္ေနသည္ဟု စြပ္စြဲေလ့ရိွေၾကာင္း၊ ရြာသူရြာသားမ်ားသည္ အမ်ားအားျဖင့္ ဗမာစကား မေပါက္ၾက၍ စစ္အစိုးရတပ္မ်ား၏ စုံစမ္းေမးျမန္းမႈမ်ားအား ျပန္လည္ေျဖၾကားရာမွာ အခက္အခဲ ရိွေန ေၾကာင္း အျခားေသာ ထြက္ေျပးလာသူ ရြာသားတဦးကလည္း ေျပာသည္။
သူက “က်ေနာ္တို႔ ရြာသားေတြက ဗမာစကား မေျပာဆိုတတ္ဘူး ေျပာမယ္ဆိုရင္ နအဖစစ္တပ္ေတြက ခင္ဗ်ားတို႔ ဗမာစကား ေျပာကို ေျပာရမယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ကို အတင္းေျပာ ခိုင္းတယ္” ဟု ေျပာပါသည္။
လက္ရိွ ေရာက္ရိွလာေသာ လူသစ္မ်ားသည္ ေလာေလာဆယ္တြင္ ကရင္နီဒုကၡသည္ေကာ္မီတီ (ေကအဲန္အာစီ) ၏ ခြင့္ျပဳခ်က္အရ စခန္းအတြင္း၌ ေနထိုင္ခြင့္ ေပးထားၿပီး ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္တေလွ်ာက္ ကူညီ ေစာင့္ေရွာက္ေရး ညြန္႔ေပါင္းအသင္း (တီဘီဘီစီ)မွ ေထာက္ပံ့ထားေသာ စားနပ္ရိကၡာမ်ားႏွင့္တဆင့္ ၎တို႔ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ ကူညီေပးေန သည္ဟု ေကအဲန္အာစီ အတြင္းေရးမွဴး ေနာ္ထူးလြဲက ေျပာသည္။
ယခုႏွစ္အတြင္း ကရင္နီျပည္တြင္းမွ ဒုကၡသည္စခန္းသို႔ ေရာက္ရိွလာေသာ လူသစ္မ်ား၏ လူဦးေရ စာရင္းအရ (၆၀၀) ၀န္းက်င္ခန္႔ ရိွေၾကာင္း၊ ၎တို႔သည္ ႏိုင္ငံေရး အေျခအေန ေၾကာင့္ ေရာက္ရိွလာျခင္း ျဖစ္သလို အေၾကာင္းရင္း မရိွဘဲ တတိယႏိုင္ငံသို႔ ျပန္လည္အေျခခ်ေရး အစီအစဥ္ကို စိတ္၀င္စား၍ ေရာက္ရိွလာသူမ်ားလည္း အနည္းက်ဥ္းပါ၀င္ေန ေၾကာင္းဆိုသည္။
သို႔ေသာ္ ယင္းလူသစ္မ်ားသည္ တရား၀င္ ဒုကၡသည္အျဖစ္ လက္ခံသြားျခင္း ရိွ၊မရိွ ဆိုသည္မွာ ေကအဲန္အာစီႏွင့္ သက္ဆိုင္မႈ မရိွေၾကာင္း၊ ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ မဟာမင္းႀကီးရုံး (ယူအဲန္အိတ္စီအာ)တို႔၏ လက္ထဲတြင္သာ ရိွေနသည္ဟု ေနာ္ထူးလြဲက ေျပာသည္။
၎က “တရား၀င္ ဒုကၡသည္အျဖစ္က လက္ခံဖို႔ က်မတို႔ ေကအဲန္အာစီက လုပ္ပိုင္ခြင့္ မရိွပါဘူး။ အဲဒီ တရား၀င္ ဒုကၡသည္လို႔ လက္ခံပိုင္ခြင့္ ရိွတာက ထိုင္းအာဏာပိုင္နဲ႔ ယူအဲန္အိတ္စီအာ အသိအမွတ္ျပဳမွ သူတို႔ကို တရား၀င္အျဖစ္ ေျပာလို႔ ရတယ္” ဟု ေျပာသည္။
ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားသည္ ယခင္ကတည္းက ျပည္တြင္းမွ ဒုကၡသည္စခန္းသို႔ ေရာက္ရိွလာေသာ လူသစ္မ်ားအား တရား၀င္ ဒုကၡသည္အျဖစ္ လက္ခံရာမွာ အမွန္တကယ္ ျပည္တြင္းစစ္၊ တိုက္ပြဲ၊ စစ္ေရး ပဋိပကၡမ်ားေၾကာင့္ မူလေနရပ္၌ ေနထိုင္လို႔ မရ၍ ထြက္ေျပးလာသူမ်ားကိုသာ လက္ခံေလ့ရိွေၾကာင္း သိရသည္။
ရွားေတာၿမိဳ႕နယ္ ေဒါတေနာင္းႏွင့္ ေဒါမူးလဲေက်းရြာမွ ယင္းရြာသူရြာသားမ်ားသည္ ၎တို႔ ေက်းရြာအနီးရိွ တပ္စြဲထားေသာ စစ္အစိုးရတပ္မ်ား၏ တပ္စခန္းအတြက္ လုပ္အားေပး ေစခိုင္းမႈ၊ စစ္ေၾကာင္း၌ လမ္းျပအျဖစ္ အသုံးျပဳမႈႏွင့္ မတရား ဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္မႈမ်ားေၾကာင့္ ထြက္ေျပးလာရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ဆိုၾကသည္။
ထြက္ေျပးလာသူမ်ားအနက္ စစ္အစိုးရတပ္မ်ား၏ ႏွိပ္စက္မႈမ်ားအား ခံခဲ့ရေသာ ရြာသားတဦးက “စစ္တပ္ေတြက က်ေနာ္တို႔ကို လုပ္အားခ မေပးပဲ သူတို႔အတြက္ အလုပ္လုပ္ခိုင္း တယ္။ သူတို႔ စစ္ေၾကာင္းမွာလည္း က်ေနာ္တို႔ကို လမ္းျပအျဖစ္ အသုံးျပဳခဲ့တယ္။ က်ေနာ္တို႔ကို အေရွ႕မွာ အတင္း သြားခိုင္းၿပီး အေနာက္မွာ ေသနတ္နဲ႔ ခ်ိန္ထားတယ္။ ဘယ္ အခ်ိန္မွာ ဘယ္ေနရာမွ ေသရမွာလဲဆိုတာ က်ေနာ္တို႔က ေၾကာက္ေနရတယ္။ အဲဒါ နယ္စပ္ကို ထြက္လာဖို႔ ဆုံးျဖတ္လိုက္တာ” ဟု ေျပာသည္။
စစ္အစိုးရတပ္မ်ားသည္ ေဒသခံေက်းရြာမ်ားထဲသို႔ မၾကာခဏ ကင္းလွည့္လာေလ့ရိွၿပီး ရြာသူရြာသားမ်ားအား ကရင္နီေတာ္လွန္ေရး တပ္ဖြဲ႔ႏွင့္ ဆက္သြယ္မႈ ျပဳလုပ္ေနသည္ဟု စြပ္စြဲေလ့ရိွေၾကာင္း၊ ရြာသူရြာသားမ်ားသည္ အမ်ားအားျဖင့္ ဗမာစကား မေပါက္ၾက၍ စစ္အစိုးရတပ္မ်ား၏ စုံစမ္းေမးျမန္းမႈမ်ားအား ျပန္လည္ေျဖၾကားရာမွာ အခက္အခဲ ရိွေန ေၾကာင္း အျခားေသာ ထြက္ေျပးလာသူ ရြာသားတဦးကလည္း ေျပာသည္။
သူက “က်ေနာ္တို႔ ရြာသားေတြက ဗမာစကား မေျပာဆိုတတ္ဘူး ေျပာမယ္ဆိုရင္ နအဖစစ္တပ္ေတြက ခင္ဗ်ားတို႔ ဗမာစကား ေျပာကို ေျပာရမယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ကို အတင္းေျပာ ခိုင္းတယ္” ဟု ေျပာပါသည္။
လက္ရိွ ေရာက္ရိွလာေသာ လူသစ္မ်ားသည္ ေလာေလာဆယ္တြင္ ကရင္နီဒုကၡသည္ေကာ္မီတီ (ေကအဲန္အာစီ) ၏ ခြင့္ျပဳခ်က္အရ စခန္းအတြင္း၌ ေနထိုင္ခြင့္ ေပးထားၿပီး ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္တေလွ်ာက္ ကူညီ ေစာင့္ေရွာက္ေရး ညြန္႔ေပါင္းအသင္း (တီဘီဘီစီ)မွ ေထာက္ပံ့ထားေသာ စားနပ္ရိကၡာမ်ားႏွင့္တဆင့္ ၎တို႔ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ ကူညီေပးေန သည္ဟု ေကအဲန္အာစီ အတြင္းေရးမွဴး ေနာ္ထူးလြဲက ေျပာသည္။
ယခုႏွစ္အတြင္း ကရင္နီျပည္တြင္းမွ ဒုကၡသည္စခန္းသို႔ ေရာက္ရိွလာေသာ လူသစ္မ်ား၏ လူဦးေရ စာရင္းအရ (၆၀၀) ၀န္းက်င္ခန္႔ ရိွေၾကာင္း၊ ၎တို႔သည္ ႏိုင္ငံေရး အေျခအေန ေၾကာင့္ ေရာက္ရိွလာျခင္း ျဖစ္သလို အေၾကာင္းရင္း မရိွဘဲ တတိယႏိုင္ငံသို႔ ျပန္လည္အေျခခ်ေရး အစီအစဥ္ကို စိတ္၀င္စား၍ ေရာက္ရိွလာသူမ်ားလည္း အနည္းက်ဥ္းပါ၀င္ေန ေၾကာင္းဆိုသည္။
သို႔ေသာ္ ယင္းလူသစ္မ်ားသည္ တရား၀င္ ဒုကၡသည္အျဖစ္ လက္ခံသြားျခင္း ရိွ၊မရိွ ဆိုသည္မွာ ေကအဲန္အာစီႏွင့္ သက္ဆိုင္မႈ မရိွေၾကာင္း၊ ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ မဟာမင္းႀကီးရုံး (ယူအဲန္အိတ္စီအာ)တို႔၏ လက္ထဲတြင္သာ ရိွေနသည္ဟု ေနာ္ထူးလြဲက ေျပာသည္။
၎က “တရား၀င္ ဒုကၡသည္အျဖစ္က လက္ခံဖို႔ က်မတို႔ ေကအဲန္အာစီက လုပ္ပိုင္ခြင့္ မရိွပါဘူး။ အဲဒီ တရား၀င္ ဒုကၡသည္လို႔ လက္ခံပိုင္ခြင့္ ရိွတာက ထိုင္းအာဏာပိုင္နဲ႔ ယူအဲန္အိတ္စီအာ အသိအမွတ္ျပဳမွ သူတို႔ကို တရား၀င္အျဖစ္ ေျပာလို႔ ရတယ္” ဟု ေျပာသည္။
ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားသည္ ယခင္ကတည္းက ျပည္တြင္းမွ ဒုကၡသည္စခန္းသို႔ ေရာက္ရိွလာေသာ လူသစ္မ်ားအား တရား၀င္ ဒုကၡသည္အျဖစ္ လက္ခံရာမွာ အမွန္တကယ္ ျပည္တြင္းစစ္၊ တိုက္ပြဲ၊ စစ္ေရး ပဋိပကၡမ်ားေၾကာင့္ မူလေနရပ္၌ ေနထိုင္လို႔ မရ၍ ထြက္ေျပးလာသူမ်ားကိုသာ လက္ခံေလ့ရိွေၾကာင္း သိရသည္။
Subscribe to:
Posts (Atom)
